De juiste mens op de juiste plaats

De Kleine Vos in Borgerhout ondersteunt gezinnen met kinderen tussen nul en twaalf jaar. Het centrum biedt kinderopvang, residentiële begeleiding, contextbegeleiding en schoolondersteuning aan. “In onze crèche merkten we tijdens een sollicitatie dat er eigenlijk een betere kandidaat was die niet was weerhouden omdat de taal als onvoldoende werd ingeschat. Achteraf bleek het echt de betere kandidaat te zijn. Ze hebben dan teruggebeld, en die die persoon is alsnog gestart. Dat idee leidde tot het project Skills Beyond Borders”, legt projectmedewerker Morien Smets uit. “In de leefgroepen in de jeugdhulp zien we dat individueel begeleider een knelpuntberoep is. We krijgen die vacatures heel moeilijk ingevuld. Daarnaast heb je een grote groep anderstalige nieuwkomers die met hun skills en handvatten naar hier komen en vaak niet de kans krijgen om die kwaliteiten in te zetten. Met dit project maken we de match tussen dat knelpuntberoep en de doelgroep anderstalige nieuwkomers. Met de steun van de provincie Antwerpen konden we hier werk van maken.”
“We bieden werkplekleren aan in functie van vacatures die moeten worden ingevuld”, gaat Morien verder. “We proberen ons wervingsbeleid zo te optimaliseren dat het toegankelijk is voor iedereen. Wij richten ons met Skills Beyond Borders echt op de doelgroep anderstalige nieuwkomers met een specifiek profiel: mensen die een opleiding in een soortgelijke sector in hun land van herkomst hebben genoten of daar ervaring hebben. Dat is vaak de drempel voor mensen die nieuw zijn in ons land. Ze hebben wel een diploma verpleegkunde, arts of verzorgende, maar ze mogen hier niet werken omdat het diploma niet erkend is.”

Diploma niet vereist

“In de crèche is er een diploma vereist, maar in de leefgroep van de oudere kinderen niet”, legt Morien uit. “Vroeger kozen we altijd mensen met een specifiek diploma voor de job van leefgroepbegeleider, maar nu is er ook de nieuwe stroom die zich meer richt op de competenties die mensen te bieden hebben. I-Diverso en Atlas zetten hun expertise mee in om het project vorm te geven. Atlas heeft het taalniveau beschreven dat nodig is: je moet niveau 2.2 Nederlands gevolgd hebben om te kunnen starten. We zien dat iedereen snel groeit in de dagelijkse werking. Als je erin gegooid wordt, komt het vanzelf.”

“In het begin was het moeilijk om mensen te vinden”, geeft Morien toe. “Maar vanaf dat we IBO-contracten aanboden, waarin mensen een stage van drie maanden volgen met veel ondersteuning, ging de bal aan het rollen. Na die stageperiode moeten we een contract aanbieden voor dezelfde termijn. Zo komt Kholoud in juli echt in dienst. Zij kwam bij ons terecht via Groep Intro, begeleid door een jobcoach. Het loopt tot nu toe positief. In het begin vroegen de collega’s in de leefgroep zich wel af wat er van hen verwacht werd, hoe ze moesten helpen opleiden, en of ze ook andere talen moesten spreken. I-Diverso gaf daarom een opleiding rond interculturaliteit en Atlas leerde hen omgaan met anderstalige collega's. Dat maakte het project mee tot een succes.”

Een thuis in de leefgroep

Kholoud kwam vijf jaar geleden met haar gezin van Palestina naar België. “Ik begon tijdens corona met onlinelessen Nederlands: niet makkelijk! Ik deed administratief vrijwilligerswerk bij een huisarts in Boom om mijn Nederlands te verbeteren. Daarna volgde ik nog een opleiding bij de VDAB, maar ik vond geen stageplek vanwege mijn hoofddoek. In Palestina heb ik een bachelor in ICT en communicatie gehaald, maar door de taalbarrière was het moeilijk om in deze sector werk te vinden in België. Het project van De Kleine Vos gaf mij een kans.”
“De eerste dagen was ik wat zenuwachtig omdat iedereen Nederlands sprak”, geeft Kholoud toe. “Maar de collega's waren vriendelijk en stelden veel vragen over Palestina. Dat zorgde ervoor dat ik me welkom voelde. Ik leerde snel hoe het leven in een leefgroep eraan toe gaat. We helpen bij het opstaan en het aankleden, het ontbijt, het tandenpoetsen, en we brengen de kinderen naar school. Hetzelfde als thuis. We bieden de kinderen in de leefgroep structuur in hun dag.” 
“Kholoud had in Palestina veel ervaring met werken met kinderen, daarom hebben we haar aangeworven”, aldus Morien. “In de leefgroep nemen we haar helemaal mee in de pedagogische visie die we hier hebben. Zo leerde ze al methodieken als geweldloos verzet, nieuwe autoriteit en traumasensitief opvoeden, en het belang van de eerste 1.000 dagen.” “Ik heb zelf vijf kinderen, dus ik ben de drukte gewend”, vult Kholoud lachend aan. “Ze was inderdaad als één van de weinige leefgroepbegeleiders niet onder de indruk van het aantal kinderen”, bevestigt Morien. “We hopen dat we Kholoud binnenkort een vast contract kunnen bieden. Anders helpen we haar een andere job te vinden, en geven we haar een goede referentiebrief mee. We willen dat andere instanties in de jeugdhulp ook geïnspireerd raken door ons project. Daarom organiseren we volgend jaar een studiedag om onze ervaringen te delen.” 
>> www.dekleinevos.be